Σταγόνα
Μια σταγόνα βροχής κράτησα χθες βράδυ,
Άνοιξα την παλάμη, κι αυτή έπεσε αθόρυβα
κι άνοιξε σαν νυχτολούλουδο πάνω στη γραμμή της ζωής
Βυθίστηκε στo ρηχό αυλάκι της, τόσο ρηχό που ξεχείλισε από ζωή.

Μια σταγόνα έρωτα, έζησα ένα βράδυ, την άφησα να διασχίσει το σώμα και την καρτέρησα μόλις μου μούσκεψε την καρδιά
Μια σταγόνα είναι, μου φώναξε η λογική, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο κι έγειρα να την αφήσω, μα αυτή πιάστηκε απ’ τα βλέφαρα και κάθε φορά που βρέχει, γίνομαι ένα με τη βροχή.

Δημήτρης Ευθυμίου